Eskandar Abadi - Peykar Tarash
اسکندر ابادی - پیکر تراش

پیکرتراش پیرم و با تیشه ی خیال
یک شب تو را ز مرمر شعر آفریده ام
تا در نگین چشم تو نقش هوس نهم
ناز هزار چشم سیه را خریده ام

بر قامتت که وسوسه ی شستشو در اوست
پاشیده ام شراب کف آلود ماه را
تا از گزند چشم بدت ایمنی دهم
دزدیده ام ز چشم حسودان نگاه را

تا پیچ و تاب قد تو را دلنشین کنم
دست از سر نیاز به هر سو گشوده ام
از هر زنی، تراش تنی وام کرده ام
از هر قدی کرشمه ی رقصی ربود ه ام

اما تو چون بُتی که به بت ساز ننگرد
در پیش پای خویش به خاکم فکنده ای
مست از می غروری و دور از غم منی
گویی دل از کسی که تو را ساخت کنده ای

هشدار! زانکه در پس این پرده ی نیاز
آن بت تراش بلهوس چشم بسته ام
یک شب که خشم عشق تو دیوانه ام کند
بینند سایه ها که تو را هم شکسته ام!

* در انتهای شعر نادرپور خود را بُت تراش بُلهوسی می نامد که نیازش آخر او را دیوانه می کند و با خشونت کسی را که حاضر نیست نیازش را برآورده کند، از میان بر می دارد تا با نبود او حس کند که نیازی هم ندارد. در واقع چنین کسی اصلاً وجود ندارد، و شاعر به نیاز خود این گونه تجسم می بخشد.

2 دیدگاه

1. 

   سایت بسیار خوبی دارید ای کاش در هر مطلبی که میذارید مشخصات کلی از اون کار، سال انتشار یا برگزاری کنسرت و… ارائه بدید

   دیدگاه توسط رضا — ژوئن 5, 2012در 11:31 ق.ظ

2. 

   سلام 8 تا آلبوم از روح انگیز تازگیها منتشر شده امکانش هست اونهارا قرار بدین

   دیدگاه توسط میلاد — ژوئن 7, 2012در 7:48 ق.ظ

خوراک نظرات برای این پست

دیدگاه ها مسدود است